Archiwa tagu: Ahdaf Soueif

Ahdaf Soueif – „Mapa miłości”

Reading challenge 2015 – A book with more than 500 pages – Ahdaf Soueif „The Map of Love”

W 1900 roku Anna Winterbourne, młoda Angielka, zakochuje się w Sharifie, bojowniku o niepodległość Egiptu, i wkrótce, na przekór różnicom kulturowym, zgadza się go poślubić. Sto lat później Isabel Parkman, jej prawnuczka, podróżuje z Ameryki do Egiptu ze starym kufrem pełnym rodzinnych sekretów: notatników, dokumentów sporządzonych po angielsku i arabsku oraz dzienników Anny Winterbourne, które opowiadają historię jej związku z Sharifem oraz miłości do Egiptu. Isabel, sama zakochana w Amerykaninie pochodzenia egipskiego, postanawia odtworzyć historię prababki i jej niezwykłego małżeństwa.Ahdaf Soueif z uczuciem oddaje dawne i współczesne obyczaje Egiptu, piękno pustyni, wrzawę miast i przenikanie kultur. Opisuje historię dwudziestego wieku tak, jak widzi ją świat arabski. Mapa miłości to subtelna, pełna refleksji opowieść o miłości ponad kulturowymi różnicami i polityką.

mapa_milosci Bałam się tytułu, który sugerował mi jakąś ckliwą i romantyczną powieść, ale już opis książki na tylnej okładce wydał mi się bardzo interesujący. Oto mamy bowiem cztery kobiety, dwóch mężczyzn, kufer i politykę w obliczu zmian. Co może z tego wyniknąć?

Pierwsze strony książki to stara, egipska mapa i małe drzewo genealogiczne, do którego wracałam wielokrotnie, gdy w trakcie czytania gubiłam się, jakie relacje rodzinne łączyły bohaterów.

Powieść skupia się na miłości angielskiej wdowy, Lady Anny i egipskiego prawnika i bojownika o wolność. Sporządza ona dzienniki, które odkrywa sto lat później Isabel – jej prawnuczka. Okoliczności sprawiają, że spotyka ona Omara, w którym się zakochuje i który pomaga jej odkryć całą historię. Historię pomaga jej przetłumaczyć i spisać Amal, jego siostra. Ich wuj, Shafir, był mężem Anny. Brzmi niesamowicie, ale taka jest ta książka, przenikająca i trochę magiczna.

Narracja prowadzona jest przez kilka osób – notatki Anny w jej dziennikach, a także listy, który pisywała do swoich przyjaciół, których pozostawiła w ojczyźnie; arabskie zapiski Lajli, czyli babki Amal i siostry Sharifa, opisujące pewne wydarzenia oraz współczesna opowieść o miłości Isabel i Omara, procesie odkrywania przeszłości przez Amal.

Książka w dużej mierze traktuje też o polityce, o tym, co działo się w Egipcie po roku 1900, w czasie okupacji angielskiej,  a także w czasach współczesnych (tam – od roku 1997). Znajdujemy w niej mnóstwo historii Egiptu, opisów obyczajów, kwestii dotyczącej praw kobiet, religii i walki o wolność.

Powieść toczy się powoli, mamy wrażenie ospałości i wręcz wyczuwamy kadziła i wonne olejki, którymi nacierała się Anna. Śledzimy losy niełatwej miłości, a zakończenie nie jest jednoznaczne – historia Anny urywa się w pewnym momencie, tak samo jak dzieje Amal i Omara.